goed gebroed :)

Poeh, het volgende spannende moment is weer achter de rug, de eerste folikelmeting.
Om maar meteen met de deur in huis te vallen: het zijn er (ongeveer) 10, met een mooie grootte van 10mm (ze moeten uiteindelijk 18-20mm zijn om 'geoogst' te worden).

Maar even terug naar eerder op de dag: gelukkig op school genoeg afleiding om er niet de hele tijd aan te hoeven denken, maar toch zeker een gezonde spanning. Toch wel heel benieuwd wat de hormonen in je lijf doen, het is allemaal zo abstract en ongrijpbaar.

Na school Susan en mama opgehaald en de inmiddels al vertrouwde weg richting GG gereden. Weer keurig op tijd, nog net tijd voor een kopje koffie en ik was al aan de beurt! Zo'n korte wachttijd heb ik nog nooit gehad.
Dit keer een nieuwe arts, kwam over als een hele vriendelijke, rustige man. Geen tijd voor lang geklets, even vragen hoe het spuiten gaat en dan meteen die 'leuke, comfortabele' stoel in om te laten kijken hoe het broedproces ervoor staat.
Toen werd ik toch wel even wat zenuwachtiger, maar hij begon gelijk te vertellen wat hij zag. Dat de baarmoeder er goed uitzag, het slijm mooi dik begon te worden (hij heeft het opgemeten, maar heb niet onthouden wat hij zei) en toen ging hij op zoek naar de eierstok.

Afgelopen vrijdag had ik kleine zwarte 'blaasjes' gezien, die toen nog heel klein waren (kleiner dan een erwt, en dat was dan uitvergroot). Nu zag ik wel al gelijk vele grotere blaasjes, ter grote van een knikker nu (ook dus in uitvergrote vorm).
De arts begon gelijk te tellen, 1,2,3,4,5,6,7 zag hij er aan 1 eierstok. Dat klonk heel goed! Hij ging heel snel naar de tweede eierstok en telde er daar nog zo'n 3. Dus hij kwam nu uit op 10 mooie folikels (eiblaasjes).

Toen ik weer aangekleed was, hebben we nog even gepraat over de verdere gang van zaken. Ik moet gewoon door blijven spuiten en ga zaterdag weer terug voor een volgende echo.
Ik heb gevraagd of het mogelijk was dat er dan meer eiblaasjes te zien zijn. Allereerst gaf hij aan dat die 10 van nu een schatting is, het is niet altijd precies te zien omdat het een soort klompje is (druiventrosje) en het beeld beweegt natuurlijk, je kunt niet heel precies tellen:
Het ziet er ongeveer zo uit op het beeldscherm:

Daarna zei hij, dat het er meestal wel zoveel blijven, maar Susan heeft als eigen ervaring, dat in de loop van het traject er nog bij komen. Op zich klinkt dat ook wel aannemelijk, want stel het is nu nog een heel klein blaasje van 5mm of zo, wat nog verstopt zit, dat zou toch in de komende dagen groter kunnen groeien en ook een volwaardig blaasje worden?

Ik moet door blijven gaan met stimuleren dmv hormonen, totdat de blaasjes ongeveer 18-20 mm in doorsnede zijn en dan wordt de afspraak voor de punctie gemaakt. Daar kon nu nog niks over gezegd worden, maar ik verwacht dat dat eind volgende week zal zijn.

Voor nu dus een superesultaat, waar zowel voor mij als voor de vrouw die de helft van mijn eitjes zal ontvangen, zeker perspectief in zit.
Ik ben blij dat mijn lijf zo reageert op de hormonen, het is toch heel bijzonder dat het allemaal kan. Elke avond als ik die spuit zet, probeer ik me voor te stellen dat dit er weer voor zorgt dat het moment wat dichter bij komt, dat mijn kinderwens in vervulling zal gaan.
Natuurlijk is het allemaal nog heel onzeker en kan er nog heel veel misgaan, maar toch is elke spuit en elke echo wel weer een volgende stap, allemaal nieuw en onbekend, net zoals alles wat er nog op mijn pad gaat komen, onbekend en nieuw is.
Maar net zoals met vele dingen die er op mijn pad zijn gekomen, laat ik het 'gewoon' maar op me af komen en ik probeer het allemaal zo positief mogelijk te benaderen.

Het voelt voor nu in ieder geval heel fijn, dat die eitjes in mijn lijf groeien en ik hoop uiteraard, dat over een dag of 10, 1 van die eitjes als embryo wordt teruggeplaatst en daar dan 40 weken blijft zitten.
Maar dat is allemaal vooruitlopen op de zaken, laten we eerst nu maar eens afwachten wat de komende dagen gaan brengen!
Voor nu kan ik in ieder geval zeggen: goed gebroed, kipje ;)