onverwacht vroege start!

Schreef ik in mijn laatste blog nog dat ik verwachtte dit weekend te starten, kan ik nu melden dat ik al 2 keer mezelf gespoten heb!

Mijn periode kwam onverwacht al op woensdagavond, waardoor ik dus donderdagavond voor de eerste keer mocht spuiten.

Woensdagavond had ik bezoek, waarbij natuurlijk ook over het aankomende proces werd gepraat en ik er natuurlijk nog meer dan normaal, mee bezig was.

Ook donderdagochtend was het het eerste wat door me heen ging: 'vandaag gaat het beginnen!'

Op school een afspraak gemaakt voor de uitgangsecho bij de kliniek. Ik had gehoopt dat dat op zaterdag zou kunnen, omdat ik vrijdagavond bij de Makro moest werken, maar dat kon dus helaas niet.

Gelukkig wel een plekje op vrijdagavond, zodat ik wel gewoon op school kon werken en daarna maar even naar de Makro gebeld, waar ze heel lief reageerden en het gelukkig ook nog geregeld kregen.

De hele dag spookt het dan toch door je hoofd: 'vanavond moet ik spuiten'. Gek genoeg had ik er ook echt zin in, je bent zo lang met het hele voortraject bezig geweest, dat het fijn is om nu echt met iets concreets te kunnen beginnen.

Toevallig was mijn moeder er donderdagavond ook en Susan kwam langs om met me mee te kijken.

Dat zorgde wel voor wat afleiding en een luchtigere sfeer.

Ik heb ervoor gekozen om in de avond te spuiten, omdat ik dan meer rust en tijd heb dan in de ochtend. Maar omdat er ook avonden zijn dat ik op de Makro ben en dus pas rond 10 uur thuis ben, moest ik nu ook tot ongeveer die tijd wachten.

Om half 10 dus alles klaargelegd op de eetkamertafel en Susan heeft me toen stap voor stap door de voorbereidingen van de spuit geleid.

En toen was het een kwestie van tot 3 tellen, adem inhouden en gewoon prikken. Het naaldje is echt miniscuul, dat voel je dus echt niet je huid binnengaan.

Het inspuiten van de vloeistof zorgde wel voor wat druk en daarna een wat zeurderig gevoel, maar echt totaal niet vervelend of zo. Bevallen zal veel pijnlijker zijn ;)

2 fotootjes, laten we maar zeggen dat ik nu blij bent met het extra bandje rondom mijn navel :)

En vandaag, 2 weken na het ophalen van de medicijnen, dus weer de rit naar de kliniek, precies een uur en een kwartier onderweg vanaf mijn werk.
De arts, die gisteravond nog in het nieuws was vanwege de kamervragen die gesteld worden bij de ' ruihandel' van de kliniek, keek of mijn baarmoeder mooi 'schoon'  is en of er geen eicellen van mijn huidige cyclus nog aanwezig zijn.
Hij wees ook even aan waar de eierstok was en waar hopenlijk bij de aankomende afspraak een heleboel eitjes zullen groeien.

Bij de assistente maakte ik een afspraak voor komende woensdagmiddag, waarbij gekeken wordt wat de hormonen doen met de eicelproductie. Een heel spannend moment dus, want hoe meer eitjes, hoe meer er uiteindelijk ' voor mezelf' zullen zijn en hoe groter de kans op een goede bevruchting en wellicht ook invriezen van embryo's.
Gelukkig kan mama dan met me mee, toch fijner om de rit met iemand anders te maken, vooral de terugweg is toch altijd wel een heel eind (net alsof het verder is dan de heenweg, maar qua tijd voelt het zo :) ).

Eenmaal thuis alleen spuit 2 gezet, eerst nog een foutje met de vloeistof-ampul, maar gelukkig heb ik er daar genoeg reserve van en ging ook de vloeistof er dit keer wat makkelijker in dan gisteren.

Ben benieuwd wanneer ik iets ga merken, zowel qua emoties als lichamelijk, al denk ik dat dat nog wel een paar dagen duurt.

De komende dagen dus gewoon doorgaan met spuiten en dan op naar woensdag, zo is er elke keer weer een nieuw moment om naar toe te leven.