van onbevangen naar bezorgd

Ik wil jullie toch nog even snel op de hoogte brengen van het laatste nieuws.

Afgelopen maandagavond had ik een gesprek met een arts, die nog niet de gegevens van mij ter inzage had. Dus verteld wat er gebeurd was en dat ik toch eigenlijk wel een beetje een rare nasmaak eraan over had gehouden, omdat ik het gevoel had dat ik misschien toch een kans had gehad, als ik vrijdag wat meer info had gekregen.

 

Zij gaf aan, dat de kans op het aanslaan van een embryo in het lichaam heel klein is, als dat embryo het buiten het lichaam ook niet redt. Nou, u zegt het al, heel klein, maar dan nog altijd meer dan ik nu heb, dus ik had die kans toch eigenlijk wel graag gehad.

 

Ook gaf ze aan, dat het helemaal niet zo is, dat ze altijd tot dag 5 wachten, maar wachten totdat duidelijk is, welke van de drie het beste is, want er wordt er maar 1 teruggeplaatst (in mijn geval). En dat kan dus best al op dag 2 of 3 duidelijk zijn, maar bij mij dus niet. Daarom zei de arts ook vrijdag, ze zien er allemaal gelijk uit, hij kon toen nog niets zien.

 

Maar goed, het is nu eenmaal zo, wil ook vooruit kijken, dus gevraagd wat nu verder.

Zij gaf toen aan, dat ik met IUI (het direct inspuiten van sperma in de baarmoeder) zeker een hele goede kans zou hebben. Ik moest zeker niet denken, dat ik, nu IVF niet gelukt was, met IUI nog minder kans zou hebben. Dus niks stond een zwangerschap via IUI in de weg, er was immers geen reden om aan te nemen, dat er iets mis is met mijn vruchtbaarheid.

 

Dat gaf de burger natuurlijk moed, voor IUI hoef je geen hormonen te slikken, kwestie van meten van temperatuur en met urinetesten bekijken wanneer de eisprong is en dan een afspraak maken voor inseminatie, wat ook nog 's avonds kan. Heel fijn dus allemaal!

 

Heb maandagavond wel gevraagd om ook nog met de embryoloog te spreken, omdat ik daar ook nog wat vragen voor had. Wat had hij gezien bij de deling en had ik zaterdag toch nog een terugplaatsing kunnen hebben. Dat was geen probleem, de embryoloog zou me dinsdag of woensdag bellen...

 

Dat gesprek was dus vanmiddag en het heeft helaas een heel ander licht op de toekomst geworpen.
Embryoloog vertelde me dus, dat mijn eicellen vanaf het begin al vreemd reageerden en al heel gauw defragmentatie (uit elkaar vallen van cellen) lieten zien, want natuurlijk een slecht teken is. Zelfs al met bruine plekjes (afsterving), dus er was zeker geen sprake van matige embryo's op vrijdag, maar nog wat slechter (wat dus raar is, want dat had hij me best mogen zeggen).

Ik vroeg waar dit aan kon liggen en hij zei dat ze eerst hebben uitgesloten dat het een fout in het lab is, want dan hadden meer eicellen dit moeten laten zien (bijv verkeerde vloeistof of temperatuur gebruikt), maar dat was dus niet zo.
Er zijn dan nog externe factoren, die ook van invloed kunnen zijn, bijvoorbeeld soort medicijnen. maar hier zei hij ook van, dat ze al jaren deze medicatie gebruiken en dit nog niet gezien hebben, dus dat leek hem ook sterk.
Ik vroeg nog naar combinatie donor-mij, dat zou kunnen, maar dan zou het ook bij meer eicellen te zien moeten zijn, die met dit sperma bevrucht zijn. En de genen van het sperma komen pas op dag 3 in actie, dus dat kan eigenlijk ook niet.
Ook nog gevraagd of punctie eicellen beschadigd, dat zou eventueel kunnen.

Maar eigenlijk kwam het er op neer, dat het goed zou kunnen, dat het aan mijn eicellen ligt! Boink! Dat hakt er dus in! Want als er iets met mijn eicellen is, dan is bevruchting dus heel erg lastig/zo niet onmogelijk.......

Ik gaf aan dat de arts maandag (zonder inzage in deze info) aan had gegeven om IUI te doen, maar de embryoloog zei, dat dit waarschijnlijk tijdsverspilling is. Hij stelde voor om gelijk IVF 2 te doen, om te zien wat er dan gebeurt bij de deling. Als het dan weer zo gaat, (eventueel met aqndere medicatie) is de kans dus groot dat het daadwerkelijk aan mijn eicellen ligt. Zo niet, dan was het deze ronde dus pech, misschien iets in mijn lichaam geweest wat deze ronde eicellen beschadigd heeft.
Ok las ik op het internet, dat bij te laat 'oogsten' van de eicellen ze ook al defragmenteren. Het was Susan al opgevallen, dat het opmeten van de folikels wel heel snel ging in vergelijking met Maastricht. Daar meten ze echt elk folikel horizontaal en verticaal op en nemen dan de gemiddelden. Als de folikels gemiddeld 20mm zijn, oogsten ze. Maar als ze bij mij dus al te groot waren, dan zou het te laat kunnen zijn. Dat wil ik nog gaan vragen. Ook vind ik het raar, dat de 2e echo 15 folikels geteld waren, maar uiteindelijk maar 9 eicellen.

Maar ik ga dus nu voor een IVF en wil dat dan op medische indicatie, waardoor ik alle eicellen zelf kan houden. Vraag is ook, of ik iemand anders nog blij maak met mijn eicellen, maar als het al zo moeilijk gaat bij mezelf, dan wil ik ze graag allemaal zelf houden, om zo de kans te maximaliseren.

Pff, dit is dus een heel andere manier dan ik me had voorgesteld. Had het er met D. over ( lotgenote op forum) dat het nu ineens van onbezorgd naar heel moeilijk en stressvol gaat. Want ook al weet ik bij de volgende punctie, dat er bijv 5 eicellen bevrucht zijn, vanaf dat moment is het natuurlijk heel erg spannend, iets wat ik nu niet zozeer had.
En ook al is het dan zo, dat als ze op dag 5 teruggeplaatst worden (of eerder, als eerder al kwaliteit duidelijk is), ik een grote kans heb, het blijft nu heel onzeker.

Om nog maar niet te denken over hoe het moet, als ik de drie pogingen IVF gedaan heb en er nog geen zwangerschap is. Arts zei aanvankelijk, dat het dan ophoudt met mijn eigen eicellen, maar dat vind ik wel erg snel geconcludeerd. Het zou kunnen, dat eicellen er niet tegen kunnen om uit mijn lichaam gehaald te worden en er dan met IUI wel nog een kans is. Maar hoe dan ook, de weg vanaf nu is heel onzeker.

Ik probeer nu niet gelijk het ergste te denken, misschien is er wel een andere verklaring, maar dat zal dus wel pas duidelijk worden, als ik een volgende ivf doe.

Heb morgenavond gesprek met dr C., wil vragen hoe zij het ziet en hoe nu verder. Kan ik misschien toch nog een IUI doen tussen deze ivf en de volgende (omdat ik er toch graag een maand tussen wil, doen ze in Maastricht ook, dus eerst een keer eigen normale cyclus gehad hebben).
En de embryoloog gaf aan, dat ik aan moest geven, dat mijn casus eerst door de artsen besproken moet worden, ook misschien info inwinnen buitenshuis, voordat ik echt op gesprek ga bij een arts. Anders moet die arts dan weer eerst bespreken en dan kan ik nog eens terugkomen..
Blijkbaar is het dus een heel bijzonder geval!

Vraag me wel af (en dat ga ik morgen ook vragen), wanneer ik dit gehoord had, als ik niet zlef om gesprek met embryoloog gevraagd had! Vind het dus wel kwalijk, dat ik zelf achter mijn medische gegevens aanmoet. Of zouden ze toch in de loop van de week gebeld haddem.
Wil ook vragen, waarom arts vrijdag niet wat duidelijker had kunnen zijn over kwaliteit embryo's, had toch wel graag geweten dat het er zo slecht uitzag, eventueel dan aan het einde van de dag nog eens gebeld.
Maar goed, morgen maar gesprek afwachten en kijken of dr C. wat meer uitleg kan geven over wat zij denkt dat nu kan gebeuren.