wordt drie keer scheepsrecht?

De titel verraadt al, wat het resultaat van IUI2 is..... helaas geen positieve test op schrikkeldag.....
Zondagavond al een heel licht voorteken, wat misschien ook nog wel als innestelingsbloeding gezien kon worden.
Maar toen maandagochtend de temperatuur weer daalde en ik ook lage rugpijn kreeg, wist ik het eigenlijk wel al.
Ik had een drukke ochtend op school, omdat ik door ziekte van een collega de start van een nieuw thema voor 2 klassen alleen moest uitvoeren. Toen ik in de pauze naar het toilet ging en een behoorlijk bruin voorteken van een menstruatie en bij het afvegen bloed zag, was het feit dus daar: niet zwanger.
Was wel nog even verbaasd van de korte cyclus, 10 dagen na de IUI en 24 dagen na het begin van de cyclus, stond ik dus weer op dag 1.

En dan kun je weinig doen dan even slikken, een smsje sturen naar je naasten en naar beneden lopen om een kop koffie te drinken. Een collega vroeg toevallig hoe het was en ik moest dus antwoordden dat ik net ongesteld was geworden, maar dat kwam er redelijk emotieloos uit.

Ik had deze poging ook al een totaal ander gevoel dan bij IUI 1, ik voelde eigenlijk niks en zoals ik al eerder schreef, wat ik voelde, schreef ik toe aan de buikspieroefeningen in de sportschool.
Dit keer had ik zoiets van: 'ik zie wel wat het wordt.'

Omdat ik op woensdag een functioneringsgesprek op mijn werk had, had ik me wel al voorgenomen om niet op woensdag te testen, omdat ik bang was dat dat dan een effect zou hebben op mijn presteren in de klas. Het gesprek is goed verlopen, dus daar ben ik echt heel blij mee!

Maar het kwam niet tot een test dit keer, ook al heb ik even getwijfeld, omdat mijn bloeding weer veel minder hevig was dan normaal (net zoals na de eerste poging), maar ik heb voor de rest geen andere dingen die wel op een zwangerschap zouden wijzen, dus dat idee heb ik al snel laten varen.

Het fijne is, dat je wel gelijk weer vooruit kunt kijken naar een volgende poging. Ik heb 's middags ook direct de kliniek gebeld voor een nieuwe afspraak, dit keer op dag 10, omdat ik wil voorkomen dat ik weer een korte cyclus zou hebben en dan te laat ben met insemineren.
Dus volgende week woensdag ga ik voor een echo en dan is het even afwachten wanneer ik weer terug moet voor de inseminatie, ik verwacht dan op vrijdag of zaterdag.
Stiekem hoop ik op 9 maart, omdat dat de verjaardag van mijn lieve peettante is, die nu bijna een jaar geleden overleden is. Het zou toch mooi zijn als er juist op die dag een nieuw leven begint.

Deze keer ga ik het wat anders doen wat betreft mijn verhalen op dit blog. De eerste afspraak heb ik net vermeld, maar ik ga dit keer niet in detail treden over de precieze inseminatiedatum en daaruit voortvloeiend dan de testdatum.
Het is niet dat ik de belangstelling al moe ben of dat ik dat niet waardeer, maar het is soms wel wat veel om precies op die datum al die vragen te krijgen. Je zou kunnen zeggen: 'dan had je er maar niet aan moeten beginnen.' Dat is misschien waar, maar ik had van te voren natuurlijk geen idee wat de impact zou zijn.
Ik hou de lezers uiteraard wel op de hoogte van al het goede en eventueel slechte nieuws en vind het nog steeds heel leuk om reacties te krijgen, maar kies er nu voor om het even wat minder gedetailleerd te doen.