on the fast track

Mijn lichaam heeft blijkbaar haast om aan een volgende poging te beginnen, want eerder dan gedacht komen de nieuwe wachtweken eraan.
Vorige week maandag, nadat in het weekend mijn ongesteldheid was doorgebroken, heb ik de kliniek weer gebeld voor een afspraak, om de groei van een nieuw eitje weer met een echo te bekijken.

Die echo stond voor vandaag gepland, Valentijnsdag, vond de assistente aan de telefoon wel een mooie dag om te beginnen :).
Het is vandaag dag 11/12 van mijn cyclus, afhankelijk van het wel of niet meetellen van de vrijdag, dat mijn menstruatie heel licht begon.
Ik had gisteren al een ovulatietest gedaan, daar was een heel, heel licht roze streepje te zien. Het streepje moet net zo fel zijn als het controlestreepje en dat is dan het teken, dat de eisprong tussen de 24 en 36 uur later plaats zal vinden.
Vandaag tijdens de lunchpauze weer een testje en nu was er al een heel duidelijk streepje te zien, maar nog steeds geen piek.
Toch ging er toen wel al de gedachte door mijn hoofd, dat de inseminatie waarschijnlijk al voor het weekend plaats zou vinden. Want als dat streepje nu al bijna maximaal was, dan zou het morgen nog feller zijn en dan zou ik donderdag, hooguit vrijdag moeten gaan.

Maar goed, na school gelijk op weg, kon weer heerlijk doorrijden en kwam kwart over 5, een paar minuutjes te laat, aan bij de kliniek.
Het was erg rustig in de wachtkamer en er was dan ook maar 1 wachtende voor me. Werd na een kwartiertje binnengeroepen bij dezelfde arts als 4 weken geleden.
Hij vroeg me weer eerst op welke dag ik zat, na mijn uitleg ging hij uit van dag 11. Ik liet hem ook de teststaafjes zien en hij zei, dat de eisprong er inderdaad aan zit te komen. Hij was gelijk optimistisch dat deze poging gewoon raak moet zijn, was wel heel leuk om te horen! (al koop je er niks voor, natuurlijk).

Mijn baarmoeder zag er geweldig uit, volgens de arts, mooi dik slijm, klaar om een bevrucht eitje te ontvangen. Ook de eicel-folikel had hij zo gevonden. Ik zei dat ik vorige keer rechts een eitje had, maar het is dus niet zo dat je dat afwisselt. Dit grote folikel zat ook weer rechts en had een gemiddelde grootte van 18mm, dus al behoorlijk op weg naar de gewenste 20-22mm.

Ik vroeg hem, om ook nog even te kijken of er links niet ook een eitje zat (stel je voor). In eerste instantie kon hij de eierstok niet vinden, moest behoorlijk duwen en 'roeren' voordat hij wat zag, maar die eierstok was leeg.
Gelukkig, hoef er ook maar 1 :)

Hij gaf aan, terwijl ik me aankleedde, dat hij toch eigenlijk wel morgen een inseminatie wil doen! 'Is dat mogelijk?', stelde hij. Ik antwoordde, dat ik het dan het liefst wel zo laat mogelijk wil, ivm werk en afspraken die ik al heb staan.
Dat was geen probleem, want ik zou nu toch eerst een decapeptyl-spuit zetten, om zeker te weten dat er morgen een eisprong is en dan kun je het beste 24 uur later insemineren.
Liever te vroeg, dan te laat, zei hij nog, want zaadjes kunnen best nog een tijdje blijven leven, totdat er een eitje langskomt, maar andersom is dat niet het geval.

Nou, dat is dus wel heel rap! Op dag 12 al een inseminatie, 14 dagen later testen, is dus een cyclus van 26 dagen. Dat is toch wel wat korter dan ik normaal heb, maar dat is ook niet erg.
In de wachtkamer gauw al wat mensen gesmst en Nadja belde gelijk even. Ze kan morgen helaas niet als taxichauffeur optreden, zit natuurlijk ook met haar werk. Is ook niet erg, desnoods ga ik eerst 10 minuten met mijn benen op het dashboard en dan zelf rijden.
Mama kan gelukkig wel mee, want ik moet er morgen om 18.00 uur zijn.
De assistente gaf mij de spuit, die ik zelf weer mocht zetten, geen probleem en dat was dus de aftrap van IUI 2.

Dus iets eerder dan gedacht begin ik aan de wachtweken, maar des te eerder heb ik een positieve test in handen, om maar gelijk met een positieve vibe te beginnen he! :)
De testdatum zal 29 februari zijn, de schrikkeldag, dus wel bijzonder.
Op naar morgen!