poging 2 komt er aan!

Vandaag reed ik na school gelijk naar de kliniek, want het is dag 10 van mijn huidige cyclus.
Het lijkt alweer zo'n tijd geleden dat de teleurstelling over het niet doorgaan van de terugplaatsing zo groot was, maar eigenlijk is dat nog maar 6 weken geleden.
Zoals ik al eerder schreef, heb ik die poging een goed plekje kunnen geven en ben ik optimistisch over de volgende poging.

Ik had een afspraak bij een arts die ik nog niet eerder had gezien en hij zag in mijn dossier dat er uitvoerig telefonisch contact was geweest na 5 december. Hij vroeg of het naar tevredenheid was afgesloten en heb toen in het kort even verteld wat ik voor conclusies getrokken had uit de gesprekken met de artsen.
Was echt aan het ratelen, net alsof je in een hele korte tijd zoveel mogelijk wil vertellen (en iedereen die mij persoonlijk kent, weet dat ik ontzettend veel woorden in een korte tijd kan proppen :) ).
Hij ging er niet echt op in, waardoor ik nog verder ging met praten, maar hij beaamde wel dat het klopt dat ze bij deal-ivf een andere weg bewandelen en dat het dus voorkomt dat de eitjes daardoor worden aangetast.
Ik moest ne dan ook vooral niet druk maken, het zou zeker allemaal goed komen.

Hij vroeg me op welke cyclusdag ik zit (10 dus) en ik gaf aan dat ik zelf ook al aan het testen ben om te zien hoet het met het LH-hormoon in mijn lichaam zit. De LH-spiegel stijgt nl. op het moment dat de eisprong eraan komt en is dus de manier om een inseminatie goed te timen.
Vervolgens keek hij met een echo naar de toestand van mijn baarmoeder (goede dikte van de wand) en de groei van het aankomend eitje. Was wel even pijnlijk, dat gepor en geduw, maar hij zag een eitje rechts dat groter was dan de rest en dus deze cyclus zal springen.

In tegenstelling tot de andere artsen mat deze arts heel precies de grootte van het eiblaasje op en maakte ook een uitdraai, die ik meekreeg.
Terwijl ik me aankleedde, gaf de arts aan dat ik misschien teleurgesteld zou zijn, omdat ik nog niet zo ver was als ik dacht.
Ik was er van uit gegaan dat ik idealerwijze deze zaterdag een inseminatie zou hebben, dus door de boodschap van de arts ging ik denken dat dat dan dus een paar dagen later zou worden, ook niet erg.
Ik ging weer zitten en hij ging doorrekenen: de grootte van het eiblaasje is nu 1.2mm, dus morgen 1.4mm, donderdag 1.6, vrijdag 1.8, zaterdag 2.0 en zondag 2.2mm, dus zeer waarschijnlijk zou ik zondag mijn eisprong hebben.
Dat is natuurlijk niet handig, want dan is de kliniek dicht, dus met behulp van pregnyl gaat de arts er nu voor zorgen dat ik op zaterdag mijn eisprong zal hebben.
Hiervoor moet ik me op vrijdagochtend zelf inspuiten met pregnyl, net zoals de vorige poging, alleen in een lagere dosering. En dan moet ik zaterdagochtend dus langskomen voor de inseminatie, waarbij zaad rechstreeks in de baarmoeder wordt ingebracht.
Dat is dus precies zoals ik gehoopt had! Want een inseminatie op zaterdag is het makkelijkst en minst stressvol, wat betreft werk. Je kunt dat natuurlijk niet plannen, maar in dit geval komt het dus heel goed uit!

Ik moet wel doorgaan met het testen van de LH, want als ik op donderdag nu zelf al een positieve test heb, moet ik contact opnemen met de kliniek en zal ik vrijdag al een inseminatie hebben. Maar dit verwachtte de arts eigenlijk niet, gezien de grootte van het eiblaasje nu.

Ik heb nog gevraagd of het uitmaakt op welk tijdstip je test en of temperaturen in de ochtend zin heeft, maar het antwoord was op allebei 'nee'.
Ik vond hem wat kortaf en het leek ook een beetje, alsof hij dacht dat ik me enorm druk zat te maken, want hij zei nogmaals dat het allemaal wel goed zou komen.
Daar gaan we dan maar van uit he!

Bij de assistente (ook niet zo vriendelijk vandaag) het recept voor de pregnyl gekregen en het tijdstip van de inseminatie (9.10 uur zaterdagochtend!) en de uitleg van de spuit.
Poeh, zo komt het toch wel weer erg dichtbij! Raar idee dat ik vanaf zaterdag dus voor het eerst van mijn leven in de 'wachtweken' zit, iets wat bij iedereen die dit al eerder heeft meegemaakt, veel spanning met zich meebrengt, wat ook heel goed te begrijpen is.
Ik heb nog geen idee hoe ik dit zal ervaren, ik laat het allemaal maar over me heenkomen, heb in ieder geval genoeg afleiding, want het is een ontzettend drukke, hectische periode op het werk.

Maar nu eerst maar eens op naar zaterdag, al kan er wat dat betreft weinig meer misgaan, die inseminatie komt er en dan is IUI poging 1 dus een feit! Hoop dat het bij 1 blijft :)